Over de therapie
Wij zien kinderen niet als kleine volwassenen, maar we kijken naar hun complete ontwikkeling en eigenheid. Voor volwassenen zijn kinderen glasheldere spiegels. Zij confronteren ons met verwachtingen en teleurstellingen, met macht en onmacht. Wij zijn waar nodig een steuntje in de rug van ouders om hun kinderen te helpen worden wie ze in wezen zijn.
Bij heel jonge onvloeiend sprekende kinderen ( tot 4 jaar) bestaat de begeleiding meestal uit zorgvuldig over de schouders van de ouder(s) meekijken, waarbij de ouder leert om de communicatie zo aan te passen dat het kind zoveel mogelijk vloeiend gaat spreken. Mogelijke bijkomende belemmeringen ( spraak/taal/ opvoedvragen) worden begeleid.
We werken met het Demands en Capacities model waarbij gezocht wordt naar de balans tussen de eisen die de hele omgeving aan het kind stelt en de mogelijkheden van het kind. We kunnen ook kiezen voor een therapievorm waarbij geoefend wordt om het spreken ‘vloeiender’ te maken. (de zgn. Lidcombe-therapie)
Bij de oudere basisschool kinderen spelen gevoelens rondom pesten, schaamte, angst voor (spreek)beurten in de klas etc. vaak een rol. Naast het aanleren van effectievere sturing van de praatspieren, leren we ze ook vooral om stevig in hun schoenen te staan bv. door faalangsttraining. Broers en zusjes worden in de therapie uitgenodigd evenals vriendjes of vriendinnetjes.
Bij jongeren en volwassenen staat zelfbewust vrijuit kunnen en durven spreken centraal. We werken aan het verminderen van spanning en onzekerheid rondom allerlei spreeksituaties. Er worden op maat gesneden technieken aangeleerd om controle over het spreken te verkrijgen. Bij een lichte vorm van stotteren vraagt deze spraakcontrole weinig inspanning, bij ernstig stotteren vereist het veel inzet. De duur en de intensiteit van de therapie is hiervan afhankelijk.
Als stottertherapie een juiste balans vindt tussen aandacht voor het stotteren en voor ontwikkeling van zelfbewustzijn, eigenheid en verantwoordelijkheid, dan heeft het waarde, dan is het ZIN-vol.